غریبانه

غریبانه سرودیم

جامانده های غروب را

درمیان کلمات مزدور

غریبانه خندیدیم

بادستانی پینه بسته و

چشمانی بیرنگ

غریبانه گریستیم

برشعر های بی نشان و

امضاءهای بی صاحب

وغریبانه مردیم

تنها وبی شکوه

بدرود...............زندگی

/ 5 نظر / 13 بازدید
مرجان

وغریبانه مردیم تنها وبی شکوه بدرود...............زندگی زیباست و دلنشین... خوشحالم که با وبلاگ قشنگت آشنا شدم...

فاطیما

روزگار غریبیست مازی جان من صاحب اون امضاهام امضاهای قریب مرجانم که اوردم اینجا [نیشخند]

مرجان

راست میگه... در همینجا مراتب تشکر و قدردانی خودمو از فاطی هم ابراز میدارم!!! [شوخی] راستی یلدا مبارک...

سمی

نمیدونم چرا سهم بعضیا از زندگی فقط تنهایی و غربته مرسی قشنگ بود مازی

دیD:

این شعرت خیلی قشنگ و دل نشین بود خسته نباشی