چله نشین ماه

تقاص هم آغوشی سکوت است

شاید

این عشق!

که دیگر نه ماه و

نه آسمان وستاره گانش

پریشانی ام را

بیدار نمی کنند

وه که چقدر دلم

موج بر می دارد برای احساس

که میان گرداب  به تفاهمی بی دلیل

چونان پیچک درد در خود می تند

تا حرمت قبیله پایدار بماند.

نه از لبخند شبانه ام،

ونه از رویای شاعرانه ام،

چیزی بجا نمانده اکنون که،

شرم آلودگی تمام کیهان

بر شانه های بی قراری ام

به سنگینی بجا می ماند.

از خویشتن بیزارم

بیزار!!!!!!!!

می خواهم از خویش بر گذرم

هرچند رسوا

هرچند برهنه

هرچند .......

خدای را تنها دمی به آسمان بنگر!

زلال ماه به هزار زبان ناخوانده راه

با من در سخن است اکنون

از صلابت خورشید

که شب را یک نفس ،

در انتظار بوسه ائی کوچک

بی دریغ به چله نشسته است.

دریغا !!!!

که صبحگاهان تنها به اشکی باید

دل خوش کند از هجرت خورشید

تا اینگونه

عشق،،

 این جنون بی پیر

جاودان بماند.......

/ 15 نظر / 15 بازدید
نمایش نظرات قبلی
sahar

[لبخند][لبخند] ممنون از دعوتت چه زیبا نوشتی

هدیه

سلاممممممممم جالب بود عزیز مطابل قشنگی بود موفق باشی

آرمین

با درود زیبا بود ممنون از اینکه من رو برای خواندن این موضوع فراخان نمودید

saeed

شميم دل نوشته هاي شما مثل عطر گلهاي بهاري دل نشينند. لذت بردم، ممنون.

شکوه

سلام خیلی مطلب قشنگی بود خوشحال میشم آپم سربزنید و زنگی چسیت نظر بدید

پویان

سلام زیبا بود ممنون

سیاوش

سلام وب قشنگی دارید خوشحال میشم توی وب خودم ببینمتون[لبخند]

آروشا

زور سه پاس[گل] یاخوا ژیانت دایم به هار بیت پشت و په ناهت پرور دگار بیت ئسرینت ته نیا بو شادی بر ژیت ناوت به پاکی له دونیا بزریت

آروشا

ئه و "مانگ"ه چه ند گیژو ویژه هه موو شه وی ره نگی دووره نگی ئه دزن و هه موو شه وی له پوپشمینی زیوینی دائه درن وهه موو شه وی بالی له برژانگی چاوی ئه که نه وه وهه ر بی هوشه! ئه ترسم شه وی بیبینین له بی ره نگیدا بمریت وبه هه وریکی ره ش دایپوشن!.